23.10.17
Τζίνα & Τέρυ Ρούπακα Εκτύπωση E-mail
Γράφει ο/η Διονύσης Δάρρας   
03.06.08

tzinaterryphotoΟι δίδυμες αδελφές Ρούπακα, πριν από 17 χρόνια στις 3 Ιουνίου του 1991 με τη καταλυτική τους παρουσία στο τελικό του πρωταθλήματος με αντίπαλο τον Εθνικό ανέβασαν τη Βουλιαγμένη για πρώτη φορά στην ιστορία της στη πρώτη θέση. Στο παιχνίδι αυτό που κρίθηκε στον «ξαφνικό θάνατο» (ήταν η πρώτη φορά που εφαρμόστηκε), η Τέρρυ σημείωσε το νικηφόρο τέρμα από τη θέση του φουνταριστού με ψηλοκρεμαστό σουτ κάνοντας το σκορ 5-4 υπέρ της Βουλιαγμένης. Η συνδρομή των δύο αδελφών σ' αυτό τον τελικό ήταν τα τρία τέρματα που σημείωσε η Τέρρυ από τα πέντε της ομάδας της και τα τρία πέναλτι που απέκρουσε η Τζίνα.

Λίγες μέρες αργότερα η Βουλιαγμένη ευτύχησε να πάρει και το πρωτάθλημα Ανδρών, έτσι η 3 Ιουνίου του 1991 ήταν η αρχή για την μετέπειτα λαμπρή πορεία της ομάδας με 8 πρωταθλήματα στις γυναίκες και 3 στους άνδρες μέχρι σήμερα.

Η σύνθεση της ομάδας που κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1991 με οδηγό τον μεγάλο τους αδελφό Βαγγέλη Ρούπακα ήταν:

Τζίνα Ρούπακα, Τέρυ Ρούπακα, Λιάνα Δήμα, Αλεξία Καμμένου, Εβελίνα Δεληκανάκη, Ελεάνα Παγουλάτου, Μάνια Μπικώφ, Ηρώ Δαμάσκου, Σοφία Κουράκου, Νικόλ Καββαδία, Ευγενία Σκούντζου, Σιρένε Τσάλτα και Δέσποινα Φάρου.

Οι δύο αδελφές μετά τη λήξη της αθλητικής τους καριέρας ασχολήθηκαν με τη προπονητική, αναλαμβάνοντας τις υποδομές της Βουλιαγμένης μέσα από τις οποίες έχουν αναδείξει πολλές σημαντικές νέες αθλήτριες που στελεχώνουν την ομάδα της Βουλιαγμένης και τις εθνικές ομάδες, στις οποίες έχουν εμφυτεύσει το ήθος και την ευπρέπεια που τις διακρίνει.

ΤΖΙΝΑ ΡΟΥΠΑΚΑ

Η επί δέκα χρόνια αρχηγός της Εθνικής -κι ακόμα περισσότερα της Βουλιαγμένης-, ο «Γιασίν» του ελληνικού γυναικείου πόλο, σαν αθλήτρια κέρδισε μεγάλες διακρίσεις. Πρώτη τερματοφύλακας σε πάμπολλα διεθνή τουρνουά, με παγκόσμια αναγνώριση, οδήγησε την ομάδα της σε δύο ευρωπαϊκούς ημιτελικούς, κι έπαιξε κι έναν τρίτο με την Εθνική στη Βιέννη.

Η πρώτη Ελληνίδα, που οι Ιταλοί την πολιόρκησαν για να μεταπηδήσει στο πρωτάθλημά τους. Στο μυθικό μπαράζ του 1991 απέκρουσε τρία πέναλτι, οδηγώντας τον αγώνα στην παράταση, και τη Βουλιαγμένη στο πρώτο πρωτάθλημα της ιστορίας της. Ως βοηθός προπονητή έχει παίξει δύο τελικούς στην Ευρώπη, κατακτώντας το Ευρωπαϊκό Κύπελλο τη μία.

ΤΕΡΡΥ ΡΟΥΠΑΚΑ

Μία από τις μεγαλύτερες φουνταριστούς που ανέδειξε το ελληνικό πόλο. Μαζί κι αυτή με τη φουρνιά των πρώτων μεγάλων αθλητριών (Φούντα, Χατζηγεωργάκη, Λυμπεροπούλου, Βάσσου, Μίκικη, Καμμένου, Βαραμέντη...) οδήγησε την Ελλάδα από το μηδέν στο άριστα μέσα σε μιά δεκαετία. Υψηλής τεχνικής και τέχνης, με χαρισματική ικανότητα στο κέρδισμα των αποβολών, έπαιξε κι αυτή τους ίδιους μικρούς τελικούς με τη δίδυμη αδελφή της στην Ευρώπη και κατέκτησε ως παίκτρια τέσσερα πρωταθλήματα Ελλάδας με τη Βουλιαγμένη - το ένα αήττητες.

Στο μπαράζ με τον Εθνικό το '91 πέτυχε τρία γκολ από τα πέντε της ομάδας της, αλλά και το πιό σημαντικό ίσως γκολ όλων των εποχών για τον ΝΟΒ ώς τότε: στην παράταση, στη διαδικασία του αμέσου θανάτου, χαρίζοντας στην ομάδα της το πρώτο ever πρωτάθλημα Ανδρών-Γυναικών σε μεγάλη κατηγορία.



Μπορείτε να δείτε το video σε καλύτερη ποιότητα στο YouTube επιλέγοντας "watch in high quality"



Αφιερωμένο στο ψηλοκρεμαστό σουτ της Τέρρυς είναι το παρακάτω ποίημα της Ιταλίδα ποιήτριας Σάρρα Φερράλια, του οποίου τη μετάφραση έχουν κάνει η Ελένη Λυγερού - Russo και ο Σωτήρης Κακίσης.

Ψηλοκρεμαστό!

 

Το γρήγορο το τίναγμα, και τ΄όνειρο αρχίζει:
χέρια και κύματα μαζί, σ΄εξαίσια αρμονία,
νερό γλυκό, φιλόξενο, που αρένα πιά θυμίζει,
σταγόνες δύναμης, σκληρές, σε κάθε του γωνία.
 

Κορμιών μέγιστος πόλεμος, ποδιών η αγωνία,
παιχνίδι όλο σχήματα, ματιές σαν συνωμότες.
Φυγή και ξαναγύρισμα, ταχύτατες πορείες,
πετάγματα υπέροχα, λαβές, στιγμές προδότες.
 

Στενεύουν τα περάσματα κάποια στιγμή και κλείνουν,
τα χέρια εδώ σηκώνονται σαν οχυρά μεγάλα.
Την ένταση στα πρόσωπα νερά που τρέχουν δίνουν,
σαν προσευχή τα ύστατα τα βλέμματα στη μπάλα.
 

Να ένα σώμα! Υψώνεται και βγαίνει και πετάει,
απ΄του νερού τ΄αγκάλιασμα πώς ψάχνει έν΄άστέρι!
Τα δίχτυα που απέναντι του κρύβουν πώς κοιτάει,
μονάχα ένα ψηλοκρεμαστό μπορεί το φως να φέρει!
 

Και της καρδιάς η κούραση σαν από θαύμα λειώνει,
για μιά στιγμή όλο ζωή, χαρά πολλή γεμάτη,
μέ μία μόνο κίνηση που όλα τα τελειώνει.
Ο χρόνος πάει, το σφύριγμα, η νίκη νά ΄τη, νά ΄τη!
 

Σάρα Φερράλια*

*Μετάφραση Ελένη Λυγερού-Russo και Σωτήρης Κακίσης, από την ανθολογία "Sportiamoci in versi 2005", Bradipolibri Editore.