27.05.18
Ανακοίνωση των παικτών της Ολυμπιακής Ομάδας 2008 Εκτύπωση E-mail
Γράφει ο/η Διονύσης Δάρρας   
06.03.09
P1050435-1.jpg picture by water-polo_gr

Οι παίκτες της εθνικής μας ομάδας των Ανδρών, που συμμετείχε στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου εξέδωσε ανακοίνωση - απάντηση στις ανακοινώσεις τις ομοσπονδίας σχετικά με τις οικονομικές οφειλές της προς του παίκτες.
Οι παίκτες στην ανακοίνωσή τους αναφέρουν τα εξής:

"Με αφορμή τις ανακοινώσεις που βγήκαν μέσα απ? το γραφείο Τύπου της Κολυμβητικής Ομοσπονδίας σχετικά με τις οικονομικές της οφειλές προς τους αθλητές της Εθνικής ομάδας πόλο ανδρών, εμείς οι πολίστες που συμμετείχαμε στην τελευταία Ολυμπιάδα του Πεκίνου νιώθουμε την ανάγκη να δηλώσουμε δημόσια κάποια πράγματα.

Κάθε χρόνο ο πρόεδρος της ομοσπονδίας και οι αθλητές συμφωνούν σε ένα ποσό οδοιπορικών, το οποίο μοιράζεται στους διεθνείς από τον προπονητή ανάλογα με κάποια κριτήρια, όπως η παλαιότητα αλλά και η σπουδαιότητα του κάθε παίκτη στην Εθνική ομάδα. Στο πόλο η αγωνιστική σεζόν της Εθνικής ανδρών, σε αντίθεση με άλλα αθλήματα, κρατάει πάντα από τέσσερις έως κι έξι μήνες και περιλαμβάνει τουλάχιστον 30 διεθνή παιχνίδια ξεπερνώντας πολλές φορές σε μέγεθος και τη σωματειακή σεζόν.

Η ύπαρξη αυτών των οδοιπορικών χρημάτων είναι κατά τη γνώμη μας πολύ σπουδαία κι έχει διπολικό χαρακτήρα. Αφενώς πιστεύουμε ότι αθλητές που αγωνίζονται στο υψηλότερο επίπεδο κυριολεκτικά επί δωδεκαμήνου πρέπει να αμοίβονται κι αφετέρου τα παραπάνω χρήματα αποτελούν κι ένα επιπλέον κίνητρο για τον καθένα προκειμένου να προπονηθεί σκληρότερα και να βελτιωθεί ουτως ώστε να φτάσει να αγωνίζεται στην Εθνική ομάδα.

Για μας αποτελούσε πάντα πάγια πρόταση να υπάρχει ένα σχέδιο καταβολής των οδοιπορικών μέσα σε συγκεκριμένες ημερομηνίες ώστε να μην ασχολούμαστε ποτέ με χρήματα κατά τη διάρκεια της σεζόν. Σε αυτήν την πρότασή μας ο πρόεδρος δεν συμφώνησε ποτέ, επικαλούμενος πάντα το επιχείρημα ότι η γενική γραμματεία του χρωστούσε λεφτά και συνεπώς δεν είχε χρήματα για την Εθνική ομάδα, κάτι το οποίο εμείς ουδέποτε όπως είναι φυσικό μπορούσαμε να γνωρίζουμε και να ελέγξουμε.

Αποτέλεσμα αυτής της στάσης του ήταν κάθε χρόνο να φτάνουμε στο σημείο να υπάρχει γκρίνια σχετικά με την καταβολή των οδοιπορικών και καθώς κάθε σεζόν τελείωνε με χρωστούμενα που πήγαιναν στην επόμενη, αναγκαζόμασταν κάθε φορά στην αρχή της προετοιμασίας να γινόμαστε ζητιάνοι και να παρακαλάμε τον πρόεδρο να καταβάλει παλαιότερες οφειλές αλλά και να συζητήσει για τα νέα οδοιπορικά. Αναγκαστήκαμε δε κάποιες φορές, παρόλο που πάντα προσπαθούσαμε να το αποφύγουμε, να καταφύγουμε σε αποχές από την προπόνηση εις βάρος της προετοιμασίας μας, ουσιαστικά δηλαδή των εαυτών μας, προκειμένου να συναντήσουμε τον πρόεδρο, του οποίου η στάση ήταν σχεδόν πάντα η ίδια.

Προσπαθούσε να αποφύγει να μας δει δίνοντάς μας την εντύπωση πως δεν ήμασταν αθλητές Εθνικής ομάδας, αλλά κάτι μεταξύ συνδικαλιστών και απολυμένων υπαλλήλλων που διεκδικούσαμε δεδουλευμένα. Η αναβλητικότητά του αυτή ήταν πάντα αιτία για αναβρασμό στην ομάδα και αποτελούσε πηγή τριβής στις σχέσεις μας τόσο μαζί του, όσο και με τον εκάστοτε ομοσπονδιακό προπονητή, τον οποίο πολλές φορές χρησιμοποιούσε ως μέσο πίεσης προς εμάς. Συνέπεια αυτών ήταν το τραγικό φαινόμενο να φτάνει η Εθνική ομάδα να αγωνίζεται σε μεγάλες διοργανώσεις και παράλληλα με τους αγώνες να ασχολούμαστε πολλές φορές και με το θέμα των οδειπορικών.

Από την πλευρά μας, σαν αθλητές που καθημερινά κυριολεκτικά φτύναμε αίμα μέσα στην πισίνα ακολουθώντας χωρίς δισταγμό ένα βαρύ πρόγραμμα προπονήσεων, μετακινήσεων και αγώνων, κυνηγώντας πάντοτε υψηλούς στόχους και προσπαθώντας να είμαστε πάντα αντάξιοι της ύψιστης τιμής που αποτελεί η συμμετοχή στην Εθνική ομάδα, θεωρούσαμε αυτονόητο πως όταν εμείς δίνουμε τη ζωή μας καθημερινά, η ομοσπονδία όφειλε να είναι τουλάχιστον συνεπής στις δεσμεύσεις της.

Αντίθετα η αντιμετώπιση του προέδρου απέναντί μας ήταν όπως προείπαμε, στην καλύτερη, εργοδότη προς διοικητικό υπάλληλο. Εξάλλου και μόνο το γεγονός πως η ίδια η ΚΟΕ παραδέχεται πως προκειμένου να υπολογίσει τις οφειλές της αναγκάζεται να ανατρέξει στην τελευταία τριετία, είναι κάτι που καταδεικνύει την προχειρότητα διαχείρησης των οικονομικών, αλλά και το μέγεθος του σεβασμού του προέδρου προς την προσπάθεια που καταβάλλαμε τόσο εμείς, όσο και οι προπονητές μας. 

Το γεγονός όμως που μας λυπεί περισσότερο σήμερα και βρίσκεται πολύ πάνω από οποιεσδήποτε οικονομικές οφειλές είναι η συνειδητή προσπάθεια που γίνεται από τον ίδιο τον πρόεδρο να αμαυρώσει το όνομα, την αξία και την προσφορά της συγκεκριμένης Εθνικής ομάδας. Δηλώνει ευθαρσώς δεξιά κι αριστερά πως η αποτυχία στο ευρωπαϊκό της Μάλαγα κατέστρεψε το άθλημα και πως εμείς οι αθλητές και μόνο γυρίσαμε το πόλο μια εικοσαετία πίσω.

Αυτά, σε μια διοργάνωση που η Ελλάδα στα παιχνίδια που ηττήθηκε, με εξαίρεση το ματς με τη Ρωσία, έχασε στο γκολ με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον αγώνα με το Μαυροβούνιο (μετέπειτα πρωταθλήτρια ομάδα Ευρώπης), όπου η ομάδα προηγούταν μέχρι και δυόμισι λεπτά πριν τη λήξη. Στον αθλητισμό κανείς δεν έχει συμβόλαιο με την επιτυχία και θεωρούμε επιεικώς άδικο να χρεώνεται μια αναμφισβήτητη αποτυχία επιλεκτικά στους αθλητές και μόνο, τη στιγμή μάλιστα που και ο ίδιος ο προπονητής παραδέχτηκε πως για τη συγκεκριμένη διοργάνωση έγινε λάθος σχεδιασμός.

Ορμώμενος δε από την 11η θέση, ο πρόεδρος προσπαθώντας να δημιουργήσει εντυπώσεις και να εμφανίσει τους αθλητές κάτι σαν μισθοφόρους επέλεξε να δημοσιοποιήσει τα χρήματα που έλαβαν σαν Εθνική ομάδα (περίπου 30 άτομα) την τελευταία τριετία, ποσό που ανέρχεται στο ύψος του 1,4 εκατομμυρίων ευρώ. Ξέχασε βέβαια να πει πως η ομοσπονδία στο ίδιο διάστημα έλαβε πάνω από 20 εκατομμύρια ευρώ, σημαντικό μέρος των οποίων ήταν για την ολυμπιακή προετοιμασία, χρήματα που δικαιούται και λαμβάνει βάση των επιτυχιών των Εθνικών ομάδων (και κυρίως των Εθνικών ομάδων πόλο).

Ας αναφέρουμε λοιπόν εδώ εμείς κάποια άλλα νούμερα. Η συγκεκριμένη Εθνική ομάδα (με την προσθήκη τριών τεσσάρων παικτών) πέτυχε μέσα στην τελευταία δεκαετία όλα τα ρεκόρ θέσεων στην ιστορία της σε μεγάλες διοργανώσεις, συμπεριλαμβανομένων τριών μεταλλίων σε διοργανώσεις FINA (ένα σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και 2 σε World League), ενώ κατάφερε τρεις συνεχόμενες χρονιές (2003-2005) να προκριθεί στην τετράδα σε δύο Παγκόσμια Πρωταθλήματα και μία Ολυμπιάδα, γεγονός αδιανόητο για τη δυναμική του ελληνικού πόλο μόλις δέκα χρόνια πριν.

Οι συγκεκριμένοι αθλητές της Εθνικής ομάδας, μετράμε πάνω από 4.000 διεθνείς συμμετοχές, περίπου 30 Ολυμπιάδες, 40 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, άλλα 40 Ευρωπαϊκά, ενώ πρέπει να είναι πάνω από 50 τα World League και τα FΙΝΑ Cup. Αν μετρήσουμε δε και τους συλλογικούς τίτλους, πρέπει να ξεπερνάνε τους 200. Μια ματιά εξάλλου στα φετινά αποτελέσματα των συλλόγων μας στα Κύπελλα Ευρώπης λέει από μόνη της πολλά. Αλήθεια, αναρωτιόμαστε, ο πρόεδρος και τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της ΚΟΕ τι ανάλογο έχουν να επιδείξουν;

Και αν μη τι άλλο, θα περιμέναμε από τον πρόεδρο που μας ζει τόσα χρόνια από κοντά, να δείξει τη στοιχειώδη αναγνώριση τουλάχιστον στην ιστορία τόσων αθλητών. Αντ? αυτού, επέλεξε να μας ονομάσει καταστροφείς του αθλήματος (φανταζόμαστε ότι πρέπει να θεωρεί τον εαυτό του ευεργέτη), να εγείρει φανταστικές τιμωρίες, τις οποίες την τελευταία στιγμή αποσύρει ως 'μεγαλόψυχος ηγεμόνας'. Εφτασε στο σημείο να βρίσει δημόσια τον Χρήστο Αφρουδάκη και μετά να μην έχει καν την ευθύτητα να το παραδεχτεί, ενώ όλους ουσιαστικά μας λέει ψεύτες, παρουσιάζοντας λανθασμένα οικονομικά στοιχεία για να γλυτώσει 100.000 ευρώ, λες και είμαστε τίποτα κομπιναδόροι που προσπαθούν να κλέψουν την ομοσπονδία.

Η επίθεση αυτή και το μένος της αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία καθώς θεωρούμε πρωτοφανή ανοησία, μία ομοσπονδία να προσπαθεί να αναιρέσει ένα σημαντικό κεφάλαιο της ιστορίας της για να γλυτώσει 100.000 ευρώ. Οσοι όμως γνωρίζουν τον πρόεδρο και τη λογική του από κοντά, ίσως και να τους φαίνεται φυσική η χρήση μιας τέτοιας αλαζονικής πρακτικής.

Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά ακόμα, αλλά σταματάμε εδώ και είναι η πρώτη και η τελευταία φορά που αναφερόμαστε δημόσια στο θέμα των οδοιπορικών, καθώς πιστεύουμε ότι το άθλημα μας αντιμετωπίζει πολύ μεγαλύτερα προβλήματα από τα οδοιπορικά της Εθνικής ανδρών και δεν είμαστε διατεθειμένοι να εμπλακούμε σε μια ανούσια αντιπαράθεση δηλώσεων. Πιστεύουμε ότι οποιοσδήποτε με στοιχειώδη λογική μπορεί να καταλάβει τα αυτονόητα σε αυτήν την ιστορία.

Κλείνοντας όμως θα πούμε το εξής: Η σταδιακή ανανέωση στην Εθνική ομάδα των ανδρών είναι σίγουρα αναγκαία. Περισσότερο όλων όμως, η ανανέωση στα πρόσωπα της ΚΟΕ είναι πια επιτακτική.

Μετά τιμής,
Η Ολυμπιακή ομάδα 2008".